هنوز بهمن آغاز نشده‌ بود، که ناگهان بهمن تمام شد.

 ای روزگار هیچ ،به خویش مبال بهمن ما که رفت....

تو با دور باطل بهمن خویش چه می‌کنی

 و شاید این دی،این دی...

 تا پایان همه‌ی دورهای باطل به سوگ بهمن بنشیند.